Klaaswaal, het dorp van mijn ouders

klaaswaal

Dit is een foto van de Rijksstraatweg in Klaaswaal, het dorp waar ik geboren ben in 1957. Het dorp waar ook mijn moeder geboren is, haar leven lang heeft gewoond en ook begraven zal worden. Mijn vader komt uit een naburig dorp maar is na zijn huwelijk hier komen wonen, bijna zestig jaar geleden. Het huis waar zij heel lang hebben gewoond staat als tweede huis van rechts op de foto en voelt nog steeds als mijn ouderlijk huis.

Ik was twee jaar toen mijn ouders daar gingen wonen, twintig toen ik de deur uitging om naar het dorp te verhuizen waar mijn vader tot 1956 had gewoond. Het huis bleef het ouderlijk huis tot 2001. Inmiddels zijn mijn ouders twee keer verhuisd maar iedere keer als ik er langs rijd, komen de mooiste en leukste herinneringen toch van dit huis in deze straat.

Het is het voormalig groene kruis gebouw en was toentertijd ideaal voor het gezin. Mijn grootouders en de jongste broer aan moeders kant woonden beneden en mijn ouders en ik woonden op de bovenverdieping. In 1961 werd mijn broer geboren, in 1963 is oma overleden, oom Kees getrouwd in 1965 en opa overleden in 1968. Een half jaar na opa’s overlijden is mijn zusje geboren. De grote verrassing toen we uit school kwamen, een pasgeboren babyzusje.

Mijn moeder heeft altijd heel hard gewerkt, zeker toen opa en oma nog leefden. Oma was hulpbehoevend en mijn moeder zorgde voor haar, opa en voor oom Kees en natuurlijk voor haar eigen gezin. Nadat wij als gezin het huis alleen bewoonden en er ruimte genoeg was ging mijn vader naast zijn baan als boekhouder bij een bedrijf, een eigen kantoor opzetten. Hij deed in verzekeringen, belastingen en had een vestiging van de Nederlandse Middenstands Spaarbank. Daarnaast kwam er ook nog een stencilmachine in het kantoor waarmee er van alles gedrukt kon worden. Van liturgieën voor de kerk tot aan verenigingsboekjes van de plattelandsjongeren.

stencilmachine

In de drukke tijd, bijv. met liturgieën voor Kerstdiensten droegen wij allemaal ons steentje bij, door de losse bladen te verzamelen en te vouwen tot een boekje.

Gelukkig was er ook voldoende tijd voor ontspanning, bij mijn vader was dat de zolder! Op zolder, bereikbaar via een laddertje, had hij een prachtig modelspoorbaan gebouwd. Het laddertje vond ik doodeng maar eenmaal boven was het een paradijs. Veel rommel werd daar bewaard, oude boeken van mijn moeder, de soldatenspullen van mijn vader. En natuurlijk de treinen die door een bergachtig landschap reden met bijpassende huisjes. Even later reed de trein dan weer door een stad met flatgebouwen met verlichte ramen. Mijn fantasie sloeg dan op hol, wie zouden daar wonen, zouden de meisjes ook met poppen spelen net zoals ik? Komen die kinderen die in hoge flats moeten wonen, ook weleens buiten?

Mijn moeder naaide alle kleding voor haarzelf, mijn zusje en mij. Het was kostenbesparend maar ook omdat ze een moeilijke kledingmaat had. Doordat wij boven woonden moest ze wel 100 keer per dag, de trap op en af. Dat doet wonderen voor een goede conditie. Zo bleef ze mooi slank. Of het echt ontspanning was om kleding te maken? Ik denk het niet. Echte ontspanning vond ze in het lezen, vaak alleen op zondag. Na de kerkdienst en voor het wekelijks bezoek aan opa en oma in Numansdorp was er even leestijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *